Όνειρο μέσα σ'όνειρο-Edgar Allan Poe

Δέξου αυτό το φιλί στο μέτωπό σου.
Τώρα που ξεχωρίζουμε θα σου τ'ομολογήσω:
Δεν είχες άδικο να λες πως όλη μου η ζωή
εστάθηκ' ένα όνειρο.
Κι αν η ελπίδα επέταξε
μια νύχτα,είτε μια μέρα,
είτε σε μια οπτασία,
ή μέσα στο άπειρο,
είναι γι'αυτό λιγότερο φευγάτη;
Ότι θωρούμε ή φαινόμαστε,δεν είναι
παρά ένα όνειρο μέσα σε κάποιον όνειρο.

Στέκω μπροστά στη βουή του ακρογιαλιού
που το χτυπάει το κύμα,
και κλείνω μες στη φούχτα μου
δέκα σπειριά μαλαματένιαν άμμο
δέκα σπειριά,όμως κι εκείνα ακόμα
πως γλιστρούν μέσ' απ'τα δάχτυλά μου
και χάνονται στην άβυσσο,
ενώ παίρνει με το κλάμα,ποταμός το κλάμα.
Θεέ μου!Δεν μπορώ,λοιπόν,να τα κρατήσω
λιγάκι πιο σφιχτά;
Δεν μπορώ,Θεέ μου να σώσω ούτ' ένα
από το κύμα τ'αδυσώπητο;
Ότι θωρούμε ή φαινόμαστε,δεν είναι λοιπόν,
ένα όνειρο μέσα σε κάποιον όνειρο;