Nick Cave - Μ’ αγαπάς;

Την βρήκα σε μια νύχτα από φωτιά και θόρυβο
Άγριες καμπάνες χτυπούσαν στον άγριο ουρανό
Ήξερα από εκείνη την στιγμή
Πως θα την αγαπάω ως τη μέρα που θα πεθάνω..
Και φίλησα μακριά χίλια δάκρυα
Η Κυρία των Θλίψεών μου
Κάποιες από επαιτεία, κάποιες δανεικές, κάποιες κλεμμένες,
Κάποιες προφυλαγμένες και ασφαλείς για το αύριο..
Σε μία ατέλειωτη νύχτα στολισμένη με ασημένια αστέρια
Οι καμπάνες στο παρεκκλήσι χτυπάνε
Ντινγκ – ντανγκ..
Μ’ αγαπάς;
Μ’ αγαπάς;
Μ’ αγαπάς.. όπως εγώ..;

Μου δόθηκε για να βάλω τα πράγματα σε μια τάξη
Και στοίβαξα όλα τα κατορθώματα μου πλάι της
Όμως ακόμη έμοιαζα τόσο ξεπερασμένος και μικρός..
Βρήκα τον Θεό κι όλους τους Διαβόλους μέσα της
Στο κρεβάτι μου ξεσπούσε χιονοθύελλα
Ένας παρήλιος κύκλος έλουζε με φως λαμπρό το κεφάλι της
Τόσο τέλεια γεμάτη από φως ήταν
Η σκιά της χωρίς δόντια και τριχωτή και τρελή
Οι ερωτικές μας γραμμές μεγάλωσαν και μπερδεύτηκαν απεγνωσμένα
Και οι καμπάνες στο παρεκκλήσι χτυπάνε
Ντινγκ – ντανγκ..
Μ’ αγαπάς;
Μ’ αγαπάς;
Μ’ αγαπάς.. όπως εγώ..;

Είχε μια καρδιά γεμάτη αγάπη κι αφοσίωση..
Είχε ένα μυαλό γεμάτο τρόμο και τυραννία..
Λοιπόν προσπαθώ, στ’ αλήθεια προσπαθώ..
Μα απλά, μωρό μου,ναι, έχω λάθος..
Γι’ αυτό έλα και βρες με γλυκιά μου
Έχω πέσει στα χώματα, στα απόλυτα κατακάθια..
Α, να την έρχεται, κρύβει τον ήλιο
Αίμα τρέχει ανάμεσα από τα πόδια της
Το φεγγάρι στον ουρανό είναι στραπατσαρισμένο και διαμελισμένο
Και οι καμπάνες στο παρεκκλήσι χτυπάνε
Ντινγκ – ντανγκ..
Μ’ αγαπάς;
Μ’ αγαπάς;
Μ’ αγαπάς.. όπως εγώ..;

Όλα τα πράγματα βαδίζουν προς ένα τέλος
Ήξερα πριν την γνωρίσω πως θα την έχανα
Ορκίζομαι πως κατέβαλα κάθε προσπάθεια να είμαι καλός μαζί της
κατέβαλα κάθε προσπάθεια να μην την κακομεταχειριστώ
τρελά βραχιόλια στους καρπούς και στους αστραγάλους της
Και οι καμπάνες στο παρεκκλήσι χτυπάνε
Ντινγκ – ντανγκ..
Μ’ αγαπάς;
Μ’ αγαπάς;
Μ’ αγαπάς.. όπως εγώ..;