Ολόκληρη η ανθρωπότητα λιμοκτονεί για χίλια δυο πράγματα.Ο έρωτας δεν έχει επιτραπεί, το σεξ δεν έχει επιτραπεί, ο θυμός δεν έχει επιτραπεί, το γέλιο δεν έχει επιτραπεί και το κλάμα δεν έχει επιτραπεί.Ο άνθρωπος έχει σακατευτεί τόσο πολύ, που είναι θαύμα το ότι εξακολουθεί να ζει.Το ζήτημα δεν είναι πως κι έχουν τρελαθεί μερικοί άνθρωποι, αλλά πώς και δεν έχουν τρελαθεί όλοι οι άνθρωποι.
Η όλη κατάσταση είναι τέτοια, που όταν γελάσεις για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια ή μετά από πολλές ζωές, το γέλιο πηγαίνει στα άκρα. Καταπιεσμένο για τόσο καιρό εκρήγνυται.Αν κλάψεις, τότε τα δάκρυα κυλάνε και σου φαίνεται πως δε θα τελειώσουν ποτέ.Καλωσόρισέ τα όμως και σύντομα τα πράγματα θα τακτοποιηθούν.Στη φύση δεν αρέσουν τα άκρα.Στη φύση αρέσει το μέσο, ο χρυσός μέσος όρος.Η φύση πάντοτε ισορροπεί.Αν όμως τα πράγματα είναι καταπιεσμένα, ο νους αρχίζει να δημιουργεί μια ανισορροπία και για να την ισορροπίσεις πρέπει να κινηθείς στο άλλο άκρο.Έτσι για μερικές μέρες να καλωσορίζεις οτιδήποτε συμβαίνει και να είσαι μέσα σ'αυτό. Και μην ασχολείσαι με το τι θα πουν οι άλλοι για σένα.Για παράδειγμα ,αν κλαις, μην αναρωτιέσαι τι θα σκεφτούν οι άλλοι. (...)
Στο zen λένε κάτι πολύ όμορφο.Λένε:
Όταν κάθεσαι,
απλώς να κάθεσαι.
Όταν περπατάς,
απλώς περπάτα...
Προπαντός,
Μην παραπατάς.
Οτιδήποτε κάνεις,απλώς κάνε το όσο πιο ολοκληρωτικά γίνεται.Το κάθε τι μπορεί να γίνει με τόσο χαλαρό τρόπο που να μην χρειάζεται καμία προσπάθεια.
Αν απολαμβάνεις το να περπατάς,ωραία!Αν ξαφνικά αντιληφθείς ότι
δεν έχεις διάθεση να συνεχίσεις,τότε κάθισε αμέσως.Μην κάνεις ούτε ένα βήμα που να εναντιώνεται
στη θέλησή σου.Δεν πρέπει να
σέρνεται κανείς μηχανικά.Αυτό το σούρσιμα είναι
όλος ο μηχανισμός του εγώ, αυτό σε κατευθύνει.
Μόλις τις προάλλες, διάβαζα για μια Χριστιανική ομάδα,
που όταν προσεύχονται, πρέπει να φοράνε μια ζώνη,που τη λένε ζώνη προσευχής.Κι εξηγούν ότι με αυτόν τον τρόπο διαχωρίζεται το κατώτερο μέρος του σώματος από το ανώτερο- τα γεννητικά όργανα από την καρδιά.Κι αυτό το λένε ζώνη προσευχής!
Αυτό έχει κάνει στην ανθρωπότητα ο θρησκευτικός νους.
Διαχωρίζει το νου και την ψυχή σε κατώτερο και ανώτερο.Το σώμα όμως είναι ένα.Δεν υπάρχει ούτε ανώτερο, ούτε κατώτερο.
Το αίμα που κυκλοφορεί στα πόδια, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα έχει κινηθεί στη καρδιά.
Δεν υπάρχει ούτε ανώτερο, ούτε κατώτερο, επειδή το σώμα είναι μια οργανική ενότητα.Όλες οι θρησκείες όμως το διαχωρίζουν και εξαιτείας του διαχωρισμού τους, η ανθρωπότητα έχει γίναι σκέτο τρελοκομείο!
Αρκετά έχεις διαχωριστεί, μην το κάνεις λοιπόν άλλο πια.Μμ; Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζονται κρίσεις, επειδή αν κρίνεις, αρχίζει ο διαχωρισμός.Για παράδειγμα, μπορεί να έχεις μια βαθειά συνομιλία με ένα φίλο και ξαφνικά να θέλεις να μείνεισ σιωπηλή,να θέλεις να σταματήσεις να μιλάς, αφήνοντας τη φράση σου στη μέση.Σταμάτα εκεί και μην την ολοκληρώσεις καν, επειδή αυτό θα εναντιωθεί στην ίδια σου τη φύση.
Τότε όμως αισθάνεσαι αμηχανία για το τι θα σκεφτούν οι άλλοι.Αν ξαφνικά σταματήσεις στη μέση της φράσης, αν σωπάσεις ξαφνικά, θα αρχίσουν να αναρωτιούνται, οπότε βρίσκεις ένα τρόπο και καταφέρνεις να ολοκληρώσεις τη φράση.Υποκρίνεσαι ότι δείχνεις ενδιαφέρον κι ύστερα τελικά ξεφεύγεις.Αυτό όμως έχει μεγάλο κόστος και δεν υπάρχει καμία ανάγκη να το κάνεις.Πες απλώς ότι τώρα δε σου έρχεται να συζητήσεις,ζήτησε συγνώμη και μείνε σιωπηλή.
Για μερικές μέρες, πιθανόν να υπάρχει μια μικρή δυσκολία, σιγά σιγά όμως οι άνθρωποι αρχίζουν να καταλαβαίνουν. Μην κρίνεις τον εαυτό σου για το ότι έμεινες σιωπηλή.Μη λες στον εαυτό σου πως αυτό δεν ήταν καλό.Το κάθε τι είναι καλό! Μέσα σε βαθειά αποδοχή, το κάθετί γίνεται ευλογία.Αυτό συνέβει- όλο σου το είναι ήθελε να μείνει σιωπηλό, οπότε ακολούθησέ το.Εσύ γίνε απλώς μια σκιά στην ολότητά σου και όπου πηγαίνει, ακολούθησέ την, επειδή δεν υπάρχει κανένας άλλος στόχος.Θα αρχίσεις να αισθάνεσαι τρομερή χαλάρωση να σε περιβάλλει.
Η ζωή έχει απέραντη γοητεία, εμείς όμως τη χάνουμε, εξαιτείας της διαμάχης.Η γοητεία φέρνει ομορφιά. (...)
Αν κινείσαι αυθόρμητα, η ίδια η κάθε στιγμή αποφασίζει για το που θα πάει.Αυτή η στιγμή δεν πρόκειται να αποφασίσει για την επόμενη, οπότε εσύ απλώς να παραμένεις ανοιχτή. Η επόμενη στιγμή θα αποφασίσει από μόνη της.Εσύ δεν έχεις ούτε σχέδιο, ούτε πλάνο, ούτε προσδοκία.Το σήμερα είναι αρκετό.Μη σχεδιάζεις για το αύριο- ούτε καν για την επόμενη στιγμή.Το σήμερα τελειώνει κι ύστερα έρχεται το αύριο φρέσκο και αθώο κι ανοίγει χωρίς να το κατευθύνει κανένας.Ανοίγει από μόνο του- και χωρίς παρελθόν.Αυτό είναι γοητεία.
Παρατήρησε ένα λουλούδι που ανοίγει το πρωί.Απλώς παρατήρησέ το...Αυτό είναι γοητεία.Δεν υπάρχει καθόλου προσπάθεια.Απλώς κινείται σύμφωνα με τη φύση του.Ή παρατήρησε μια γάτα που ξυπνάει - χωρίς καμία προσπάθεια, με τρομερή γοητεία να την περιβάλλει.Ολόκληρη η φύση είναι γεμάτη γοητεία, όμως ο άνθρωπος έχει χάσει την ικανότητά του να είναι γοητευτικός, εξαιτείας του διαχωρισμού. (...)
Όλα όσα είναι όμορφα, απλώς συμβαίνουν.Ε΅σύ πρέπει απλώς να τους επιτρέψεις να συμβούν, επειδή μπορείς να τα αποτρέψεις.Όλα όσα μπορεί να κάνει κάποιος, προκαλούν κατά κάποιο τρόπο εμπόδιο.Για να συμβεί η πραγματικότητα δεν υπάρχει ανάγκη να κάνεις τίποτα.Γεννήθηκες κι όμως εσύ δεν έκανες τίποτα γι αυτό.Ένα τόσο τρομερό φαινόμενο σαν τη γέννηση έχει συμβεί - χωρίς εσύ να κάνεις τίποτα.Μεγάλωσες κι όμως εσύ δεν έχεις κάνει τίποτα γι αυτό.Απλώς συνέβη.Κι αν ερωτευτείς...έχεις κάνει κάτι εσύ; Απλώς ερωτεύτηκες!Μπορείς να αντισταθείς, μπορείς να τα καταφέρεις να μην ερωτευτείς. Μπορείς να γίνεις αλύγιστη,αυστηρή, άκαμπτη και σκληρή και τότε δεν θα ερωτευτείς.Όταν όμως ερωτεύεσαι, δεν κάνεις τίποτα.Απλώς επιτρέπεις στον εαυτό σου να κυριευτεί. Η γέννηση συμβαίνει,το μεγάλωμα συμβαίνει, ο έρωτας συμβαίνει και μια μερα θα συμβεί κι ο θάνατος.Όλα αυτά απλώς συμβαίνουν κι εσύ δε μπορείς να κάνεις τίποτα γι αυτό.(...)
Υπάρχει ένα παλιό ανέκδοτο για τρεις ταξιδιώτες που ήρθαν στη Ρώμη.Πήγαν να δουν τον πάπα, ο οποίος ρώτησε τον πρώτο: "Πόσο θα μείνεις εδώ;" Ο άνθρωπος είπε τρεις μήνες. Οπάππας είπε: " Τότε θα μπορέσεις να δεις πολλά από τη Ρώμη." Ο δεύτερος ταξιδιώτης, απαντώντας στο πόσο θα έμενε στη Ρώμη, είπε ότι θα έμενε μόνο για 6 βδομάδες. Ο πάππας είπε: " Τότε θα μπορέσεις να δεις περισσότερα από τον πρώτο." Ο τρίτος ταξιδιώτης είπε ότι θα έμενε στη Ρώμη μόνο για 2 εβδομάδες και ο πάππας του είπε: "Εσύ είσαι τυχερός, επειδή θα μπορέσεις να δεις ό,τι υπάρχει για να δεις!" οι άνθρωποι μπερδεύτηκαν επειδή δεν κατάλαβαν το μηχανισμό του νου.
Απλώς φαντάσου τι θα γινόταν αν είχες μια ζωή που θα κρατούσε χιλιάδες χρόνια: Θα έχανες πολλά πράγματα, επειδή θα τα ανέβαλλες συνεχώς.Επειδή όμως η ζωή είναι τόσο μικρή, μόνο εβδομήντα χρόνια,δεν μπορεί κανείς να επιτρέψει στον εαυτό του να αναβάλλει.Και όμως οι άνθρωποι αναβάλλουν- κι αυτό το πληρώνουν.
Φαντάσου να έρθει κάποιος και να σου πει ότι σου έχει απομείνει μόνο μια μέρα ζωής. Τι θα κάνεις; Θα συνεχίσεις να σκέφτεσαι τα ίδια πράγματα; Όχι ! Θα ξεχάσεις τα πάντα! Θα αγαπήσεις και θα προσευχηθείς και θα διαλογιστείς, επειδή έχουν απομείνει μόνο εικοσι τέσσερις ώρες.Τα αληθινά πράγματα, τα ουσιώδη πράγματα, δεν θα τα αναβάλλεις.
Και η αγάπη κι ο διαλογισμός είναι τα δύο βασικά ουσιώδη.Διαλογισμός σημαίνει να είσαι ο εαυτός σου και αγάπη σημαίνει να μοιράζεσαι το είναι σου με κάποιον άλλο.Ο διαλογισμός σου δίνει το θησαυρό και η αγάπη σε βοηθάει να τον μοιραστείς. (...)
Οτιδήποτε συμβαίνει, επίτρεψέ το.Και μη σχεδιάζεις τίποτα !
(...)Από τα παιδικά σου χρόνια σου λένε να μην είσαι αδελφή, να είσαι άντρας, ότι τα κορίτσια μπορούν να κλαίνε, τα αγόρια όμως όχι, ότι εσύ πρέπει να είσαι σκληρός και δυνατός.Έτσι γίνεται κανείς σκληρός κι ύστερα χάνει την ποιότητα του κλάματος, η οποία είναι τρομερά όμορφη.Μάτια που δεν μπορούν να κλάψουν, δεν μπορούν να ξέρουν τι είναι ποίηση και καρδιά που δεν μπορεί να θρηνήσει, δεν μπορεί να ξέρει τί είναι μυστήριο.Αυτά πηγαίνουν μαζί, σαν δύο όψεις ενός νομίσματος.Έτσι αν καταπιέσεισ το κλάμα και το θρήνο, θα καταπιέσεις και το γέλιο.Το πολύ-πολύ να χαμογελάς - κι αυτό το χαμόγελο θα φαίνεται ζωγραφισμένο, φτιαχτό.Δεν θα είναι σα λουλούδι που έρχεται από μέσα κι ανοίγει.Είναι κάτι επιβεβλημένο που έρχεται απ' έξω, κάτι από το κεφάλι.
Σε αυτόν τον κόσμο, δε βρίσκεσαι για να ικανοποιήσεις τις προσδοκίες κανενός.Η μία και μοναδική ευθύνη είναι να γίνεις ο εαυτός σου, να αντιληφθείς ποιός είσαι.Κι αυτό είναι εφικτό μόνο αν αντιληφθείς όλες τις δυνατότητες που μεταφέρεις μέσα σου- ανοιχτός, ρευστός, χωρίς να τις καταπιέζεις.
Στο zen λένε κάτι πολύ όμορφο.Λένε:
Όταν κάθεσαι,
απλώς να κάθεσαι.
Όταν περπατάς,
απλώς περπάτα...
Προπαντός,
Μην παραπατάς.
Οτιδήποτε κάνεις,απλώς κάνε το όσο πιο ολοκληρωτικά γίνεται.Το κάθε τι μπορεί να γίνει με τόσο χαλαρό τρόπο που να μην χρειάζεται καμία προσπάθεια.
Αν απολαμβάνεις το να περπατάς,ωραία!Αν ξαφνικά αντιληφθείς ότι
δεν έχεις διάθεση να συνεχίσεις,τότε κάθισε αμέσως.Μην κάνεις ούτε ένα βήμα που να εναντιώνεται
στη θέλησή σου.Δεν πρέπει να
σέρνεται κανείς μηχανικά.Αυτό το σούρσιμα είναι
όλος ο μηχανισμός του εγώ, αυτό σε κατευθύνει.
Μόλις τις προάλλες, διάβαζα για μια Χριστιανική ομάδα,
που όταν προσεύχονται, πρέπει να φοράνε μια ζώνη,που τη λένε ζώνη προσευχής.Κι εξηγούν ότι με αυτόν τον τρόπο διαχωρίζεται το κατώτερο μέρος του σώματος από το ανώτερο- τα γεννητικά όργανα από την καρδιά.Κι αυτό το λένε ζώνη προσευχής!
Αυτό έχει κάνει στην ανθρωπότητα ο θρησκευτικός νους.
Διαχωρίζει το νου και την ψυχή σε κατώτερο και ανώτερο.Το σώμα όμως είναι ένα.Δεν υπάρχει ούτε ανώτερο, ούτε κατώτερο.
Το αίμα που κυκλοφορεί στα πόδια, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα έχει κινηθεί στη καρδιά.
Δεν υπάρχει ούτε ανώτερο, ούτε κατώτερο, επειδή το σώμα είναι μια οργανική ενότητα.Όλες οι θρησκείες όμως το διαχωρίζουν και εξαιτείας του διαχωρισμού τους, η ανθρωπότητα έχει γίναι σκέτο τρελοκομείο!
Αρκετά έχεις διαχωριστεί, μην το κάνεις λοιπόν άλλο πια.Μμ; Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζονται κρίσεις, επειδή αν κρίνεις, αρχίζει ο διαχωρισμός.Για παράδειγμα, μπορεί να έχεις μια βαθειά συνομιλία με ένα φίλο και ξαφνικά να θέλεις να μείνεισ σιωπηλή,να θέλεις να σταματήσεις να μιλάς, αφήνοντας τη φράση σου στη μέση.Σταμάτα εκεί και μην την ολοκληρώσεις καν, επειδή αυτό θα εναντιωθεί στην ίδια σου τη φύση.
Τότε όμως αισθάνεσαι αμηχανία για το τι θα σκεφτούν οι άλλοι.Αν ξαφνικά σταματήσεις στη μέση της φράσης, αν σωπάσεις ξαφνικά, θα αρχίσουν να αναρωτιούνται, οπότε βρίσκεις ένα τρόπο και καταφέρνεις να ολοκληρώσεις τη φράση.Υποκρίνεσαι ότι δείχνεις ενδιαφέρον κι ύστερα τελικά ξεφεύγεις.Αυτό όμως έχει μεγάλο κόστος και δεν υπάρχει καμία ανάγκη να το κάνεις.Πες απλώς ότι τώρα δε σου έρχεται να συζητήσεις,ζήτησε συγνώμη και μείνε σιωπηλή.
Για μερικές μέρες, πιθανόν να υπάρχει μια μικρή δυσκολία, σιγά σιγά όμως οι άνθρωποι αρχίζουν να καταλαβαίνουν. Μην κρίνεις τον εαυτό σου για το ότι έμεινες σιωπηλή.Μη λες στον εαυτό σου πως αυτό δεν ήταν καλό.Το κάθε τι είναι καλό! Μέσα σε βαθειά αποδοχή, το κάθετί γίνεται ευλογία.Αυτό συνέβει- όλο σου το είναι ήθελε να μείνει σιωπηλό, οπότε ακολούθησέ το.Εσύ γίνε απλώς μια σκιά στην ολότητά σου και όπου πηγαίνει, ακολούθησέ την, επειδή δεν υπάρχει κανένας άλλος στόχος.Θα αρχίσεις να αισθάνεσαι τρομερή χαλάρωση να σε περιβάλλει.
Η ζωή έχει απέραντη γοητεία, εμείς όμως τη χάνουμε, εξαιτείας της διαμάχης.Η γοητεία φέρνει ομορφιά. (...)
Αν κινείσαι αυθόρμητα, η ίδια η κάθε στιγμή αποφασίζει για το που θα πάει.Αυτή η στιγμή δεν πρόκειται να αποφασίσει για την επόμενη, οπότε εσύ απλώς να παραμένεις ανοιχτή. Η επόμενη στιγμή θα αποφασίσει από μόνη της.Εσύ δεν έχεις ούτε σχέδιο, ούτε πλάνο, ούτε προσδοκία.Το σήμερα είναι αρκετό.Μη σχεδιάζεις για το αύριο- ούτε καν για την επόμενη στιγμή.Το σήμερα τελειώνει κι ύστερα έρχεται το αύριο φρέσκο και αθώο κι ανοίγει χωρίς να το κατευθύνει κανένας.Ανοίγει από μόνο του- και χωρίς παρελθόν.Αυτό είναι γοητεία.
Παρατήρησε ένα λουλούδι που ανοίγει το πρωί.Απλώς παρατήρησέ το...Αυτό είναι γοητεία.Δεν υπάρχει καθόλου προσπάθεια.Απλώς κινείται σύμφωνα με τη φύση του.Ή παρατήρησε μια γάτα που ξυπνάει - χωρίς καμία προσπάθεια, με τρομερή γοητεία να την περιβάλλει.Ολόκληρη η φύση είναι γεμάτη γοητεία, όμως ο άνθρωπος έχει χάσει την ικανότητά του να είναι γοητευτικός, εξαιτείας του διαχωρισμού. (...)
Όλα όσα είναι όμορφα, απλώς συμβαίνουν.Ε΅σύ πρέπει απλώς να τους επιτρέψεις να συμβούν, επειδή μπορείς να τα αποτρέψεις.Όλα όσα μπορεί να κάνει κάποιος, προκαλούν κατά κάποιο τρόπο εμπόδιο.Για να συμβεί η πραγματικότητα δεν υπάρχει ανάγκη να κάνεις τίποτα.Γεννήθηκες κι όμως εσύ δεν έκανες τίποτα γι αυτό.Ένα τόσο τρομερό φαινόμενο σαν τη γέννηση έχει συμβεί - χωρίς εσύ να κάνεις τίποτα.Μεγάλωσες κι όμως εσύ δεν έχεις κάνει τίποτα γι αυτό.Απλώς συνέβη.Κι αν ερωτευτείς...έχεις κάνει κάτι εσύ; Απλώς ερωτεύτηκες!Μπορείς να αντισταθείς, μπορείς να τα καταφέρεις να μην ερωτευτείς. Μπορείς να γίνεις αλύγιστη,αυστηρή, άκαμπτη και σκληρή και τότε δεν θα ερωτευτείς.Όταν όμως ερωτεύεσαι, δεν κάνεις τίποτα.Απλώς επιτρέπεις στον εαυτό σου να κυριευτεί. Η γέννηση συμβαίνει,το μεγάλωμα συμβαίνει, ο έρωτας συμβαίνει και μια μερα θα συμβεί κι ο θάνατος.Όλα αυτά απλώς συμβαίνουν κι εσύ δε μπορείς να κάνεις τίποτα γι αυτό.(...)
Υπάρχει ένα παλιό ανέκδοτο για τρεις ταξιδιώτες που ήρθαν στη Ρώμη.Πήγαν να δουν τον πάπα, ο οποίος ρώτησε τον πρώτο: "Πόσο θα μείνεις εδώ;" Ο άνθρωπος είπε τρεις μήνες. Οπάππας είπε: " Τότε θα μπορέσεις να δεις πολλά από τη Ρώμη." Ο δεύτερος ταξιδιώτης, απαντώντας στο πόσο θα έμενε στη Ρώμη, είπε ότι θα έμενε μόνο για 6 βδομάδες. Ο πάππας είπε: " Τότε θα μπορέσεις να δεις περισσότερα από τον πρώτο." Ο τρίτος ταξιδιώτης είπε ότι θα έμενε στη Ρώμη μόνο για 2 εβδομάδες και ο πάππας του είπε: "Εσύ είσαι τυχερός, επειδή θα μπορέσεις να δεις ό,τι υπάρχει για να δεις!" οι άνθρωποι μπερδεύτηκαν επειδή δεν κατάλαβαν το μηχανισμό του νου.
Απλώς φαντάσου τι θα γινόταν αν είχες μια ζωή που θα κρατούσε χιλιάδες χρόνια: Θα έχανες πολλά πράγματα, επειδή θα τα ανέβαλλες συνεχώς.Επειδή όμως η ζωή είναι τόσο μικρή, μόνο εβδομήντα χρόνια,δεν μπορεί κανείς να επιτρέψει στον εαυτό του να αναβάλλει.Και όμως οι άνθρωποι αναβάλλουν- κι αυτό το πληρώνουν.
Φαντάσου να έρθει κάποιος και να σου πει ότι σου έχει απομείνει μόνο μια μέρα ζωής. Τι θα κάνεις; Θα συνεχίσεις να σκέφτεσαι τα ίδια πράγματα; Όχι ! Θα ξεχάσεις τα πάντα! Θα αγαπήσεις και θα προσευχηθείς και θα διαλογιστείς, επειδή έχουν απομείνει μόνο εικοσι τέσσερις ώρες.Τα αληθινά πράγματα, τα ουσιώδη πράγματα, δεν θα τα αναβάλλεις.
Και η αγάπη κι ο διαλογισμός είναι τα δύο βασικά ουσιώδη.Διαλογισμός σημαίνει να είσαι ο εαυτός σου και αγάπη σημαίνει να μοιράζεσαι το είναι σου με κάποιον άλλο.Ο διαλογισμός σου δίνει το θησαυρό και η αγάπη σε βοηθάει να τον μοιραστείς. (...)
Οτιδήποτε συμβαίνει, επίτρεψέ το.Και μη σχεδιάζεις τίποτα !
(...)Από τα παιδικά σου χρόνια σου λένε να μην είσαι αδελφή, να είσαι άντρας, ότι τα κορίτσια μπορούν να κλαίνε, τα αγόρια όμως όχι, ότι εσύ πρέπει να είσαι σκληρός και δυνατός.Έτσι γίνεται κανείς σκληρός κι ύστερα χάνει την ποιότητα του κλάματος, η οποία είναι τρομερά όμορφη.Μάτια που δεν μπορούν να κλάψουν, δεν μπορούν να ξέρουν τι είναι ποίηση και καρδιά που δεν μπορεί να θρηνήσει, δεν μπορεί να ξέρει τί είναι μυστήριο.Αυτά πηγαίνουν μαζί, σαν δύο όψεις ενός νομίσματος.Έτσι αν καταπιέσεισ το κλάμα και το θρήνο, θα καταπιέσεις και το γέλιο.Το πολύ-πολύ να χαμογελάς - κι αυτό το χαμόγελο θα φαίνεται ζωγραφισμένο, φτιαχτό.Δεν θα είναι σα λουλούδι που έρχεται από μέσα κι ανοίγει.Είναι κάτι επιβεβλημένο που έρχεται απ' έξω, κάτι από το κεφάλι.
Σε αυτόν τον κόσμο, δε βρίσκεσαι για να ικανοποιήσεις τις προσδοκίες κανενός.Η μία και μοναδική ευθύνη είναι να γίνεις ο εαυτός σου, να αντιληφθείς ποιός είσαι.Κι αυτό είναι εφικτό μόνο αν αντιληφθείς όλες τις δυνατότητες που μεταφέρεις μέσα σου- ανοιχτός, ρευστός, χωρίς να τις καταπιέζεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου